Haftaya oynıyacağımız Sivasspor maçı için aşağıdakiler hatırlanmadan olmazdı...

Bazen insan maruz kaldıklarına teşekkür edebilmeli, çünkü bazen gerçekten onlardır tarih yazmanın sebebi.

Geçtiğimiz Eylül, bugüne dek karşı karşıya kaldığı en büyük zorluklara direnen Fenerbahçe'nin en destansı gösterilerinden birine sahne oldu. Diğer maç günlerinden başka bir enerji vardı ortalıkta, evet. Parfüm kokuları daha çiçeksiydi. Yalnızca dildeki sözler ve gözlerdeki aşk aynı aşktı o gün.

Binlerce kadın, çocuk ve dahi eşleri, babaları, abileri, sevgilileri Kadıköy'ü adeta işgal etti. Şükrü Saraçoğlu'nu, ülke ve dünya basınını daha sonra. Öyle ki bu işgale direnemeyenlerin süngüsü düştü daha ilk yüklenmede, her ne kadar gün boyu sürdü rseler de 90 dakika sürecek karşılaşmanın seyirci adedi sancısını. Binlerce kadın ve çocuğun arma aşkına tanık oldular sonra hepsi. Kulakları sağı edecek çığlıkların yankısı her yerde çınladı, günlerce.

Adına "ceza" dedikleri bir buluşma bizimki. Sadece kadın ve çocukların alındığı bir "seyircisiz" müsabaka. İnsan sınıfından sayılmadığımızın en devlet elli tescili. Yıpratıyor mu bu bizi, öfkelendirip yıldırıyor mu? Aksine. Kırbaçlıyor içimizdeki inancı, hem sahadaki çubukluya hem de bir gün er ya da geç bu memlekette gerçek adaletin tecelli edeceği, insanın "insan" görüleceğine duyduğumuz o inancı. İşte gün, o aşkı yeniden çınlatma günü. Kapın annenizi, kız kardeşinizi, oğlunuzu düşün Sivasspor karşısında ter dökecek Fenerbahçe'nin yoluna. Sesiniz, nefesiniz, direnciniz can olsun, yine yeniden, nasıl ki sonsuza dek öyle olacaksa.

Adınız "ceza" olacakmış, olsun. Çığlığınız kulak tırmalayacakmış, varsın tırmalasın. Seyircisiz diye anacaklarmış o maçı, varsın, ansınlar. Siz yeter ki inanın. Şükrü Saraçoğlu'na gelin. Elimizde kalan yegane aşkın, sonsuza dek bizimle olduğunu göstermek için.

Sevgiyle kalın....

Not: Bu yazı kısmen http://cezasahasinindisi.blogspot.com/2012/02/adna-ceza-dedikleri-bir-bulusma-bizimki.html adresinden alıntıdır.